Μια ιδιωτική πλαγιά στην ήσυχη νότια ακτή της Αίγινας — σαράντα λεπτά από την Αθήνα κι έναν κόσμο μακριά. Aelia και Melitta: δύο αδελφά σπίτια, ένας χρυσός ορίζοντας.
Η Aelia πήρε το όνομά της από τον ήλιο. Η Melitta, από τη μέλισσα. Ανάμεσά τους: ελιές, αλμύρα και ο αργός ρυθμός του νησιώτικου καλοκαιριού.
Σκαρφαλωμένα πάνω από το ψαροχώρι της Πέρδικας, τα δύο σπίτια μοιράζονται την ίδια οικογενειακή πλαγιά, μα κρατούν το καθένα τον δικό του κόσμο — ξεχωριστές πισίνες, ξεχωριστοί κήποι, ξεχωριστές σιωπές. Διαλέξτε το ένα, ή πάρτε και τα δύο και φέρτε όλους.
Δεν είναι resort. Είναι σπίτι, φροντισμένο όπως φροντίζονται τα ελληνικά σπίτια — λεμόνια στα δέντρα, ψωμί από τον φούρνο του χωριού, και ο Σαρωνικός απλωμένος μπροστά σας από τον πρωινό καφέ ώς το τελευταίο κρασί.
Το πρώτο καλοκαιρινό σπίτι της οικογένειας — μια γενναιόδωρη βίλα μέσα στον κήπο, όπου η μεγάλη μπλε πισίνα κρατά ακόμα τον βατήρα της, το μπαρ είναι χτισμένο από νησιώτικη πέτρα, και το δείπνο τραβάει κάτω από την πέργκολα ώσπου ν’ ανάψουν τα φώτα στον κόλπο της Πέρδικας.
Η μοντέρνα αδελφή — πέτρινες πεζούλες που κατεβαίνουν την πλαγιά, infinity πισίνα στραμμένη κατευθείαν στο ηλιοβασίλεμα, και daybeds που ακολουθούν το φως γύρω από το κτήμα. Ήσυχη, πέτρινη, αβίαστη.
Νο. 01 — Το Σπίτι του Ήλιου
Νο. 02 — Το Σπίτι του Μελιού
Δύσκολη επιλογή; Πάρτε όλη την πλαγιά — τα δύο σπίτια φιλοξενούν 36 μαζί.Κλείστε και τα δύο ↗
Όταν στεγνώσουν κι οι τελευταίοι κολυμβητές, η πλαγιά ανάβει κεριά. Ψήστε, ανοίξτε κάτι κρύο, κι αφήστε τα φώτα στον κόλπο της Πέρδικας να ανάβουν ένα-ένα από κάτω σας. Εδώ κανείς δεν κοιτάει ρολόι.
— καλό βράδυ
Μοιράσαμε δύο οικογένειες στα δύο σπίτια και βρισκόμασταν κάθε βράδυ στην πισίνα. Δεν έμοιαζε με ενοικίαση — έμοιαζε σαν να κληρονομήσαμε το εξοχικό μιας Ελληνίδας θείας.
— Επισκέπτης του ΣεπτεμβρίουΦιστικιές, ο ναός της Αφαίας, ψαροταβέρνες στον μόλο της Πέρδικας και το Μονί απέναντι. Αρκετά κοντά για ένα καπρίτσιο. Αρκετά μακριά για να ξεχαστείτε.
